Gompie de Grasvis, Liep met haar nieuwe schoenen, helemaal vanaf het strand, in zee, tot aan het zeesterrenland. Ze struikelde, en viel, niet op haar mondje. maar op haar kontje. Ze keek naar haar schoenen, en zag het meteen, op haar wang zat een blos, aj, aj, een veter los. Wat nu, zelf kan ik…
